แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เซียน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เซียน แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2565

เซียนหรือฤๅษีของจีน

   🌟เซียน (จีน: 仙/仚/僊, Daoist immortal) ในลัทธิเต๋าหมายถึงถึงนักสิทธิ์ ผู้บรรลุถึงอมตภาพทางวิญญาณและร่างกายจนกลายเป็นเทพเจ้าต่าง ๆ


    💥คัมภีร์จงลฺหวี่ฉวนเต้าจี๋ (鐘呂傳道集) ของจงลฺหวี่ ที่ต่อมาถูกอ้างว่าเป็นคัมภีร์ที่จงหลี ฉวน และลฺหวี่ ต้งปิน เซียน 2 ตนในกลุ่มแปดเซียนเป็นผู้ประพันธ์ขึ้น ได้จำแนกเซียนออกเป็น 5 ชั้น ได้แก่

1.กุ่ยเซียน (鬼仙) เซียนผี คือคนที่มีพลังหยินมากเกินไป และต้องสูบพลังหยางจากแก่นแท้ของสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เพื่อให้พลังหยินหยางสมดุลในการฝึกเซียน มีลักษณะคล้ายผีดูดเลือด (แวมไพร์) ดังเช่น ปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง ปีศาจภูตพิณ ปีศาจไก่เก้าหัว ฯลฯ ในวรรณคดีจีนเรื่องห้องสิน หรือเฟิงเฉิน (封神) อาศัยอยู่ในภูมิของผี เปรียบได้กับปีศาจ ภูตผี พวกอสูร อสูรพรหม และพวกมารต่าง ๆ

ภาพ หูเซียน (胡仙;狐仙) หรือเซียนจิ้งจอก

2.เหรินเซียน (人仙) เซียนคน หรือเซียนมนุษย์ คือมนุษย์ที่มีพลังยินหยางอย่างสมดุล จนมีชีวิตเป็นอมตะได้ ไม่แก่ (บางตำนานว่า แค่แก่ชราช้า และมีอายุยืนยาวนานกว่าคนปกติ) ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย แต่ยังมีความหิวกระหายและต้องการเครื่องนุ่งห่มอย่างมนุษย์ทั่วไป อาศัยอยู่ร่วมกับคนทั่วไป เปรียบได้กับนักบวช และฤๅษีต่าง ๆ ที่บรรลุธรรมชั้นต้น


3.ตี้เซียน (地仙) เซียนพื้นพิภพ เมื่อพลังหยินเปลี่ยนไปเป็นพลังหยางอย่างสมบูรณ์ ได้พลังฉี (ปราณทิพย์) จากธรรมชาติร่างกายจะอยู่ได้โดยไม่ต้องกินอาหาร น้ำดื่ม หรือเสื้อผ้า ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ใส่เสื้อผ้าทิพย์  อาศัยอยู่ในพื้นที่สันโดษในโลก เปรียบได้กับนักบวชและฤๅษีต่าง ๆ ที่บรรลุธรรมชั้นสูง

阿難。彼諸眾生。堅固服餌而不休息。食道圓成。名地行仙。
"(พระ) อานนท์" สรรพสัตว์ผู้เสพอาหารทิพย์ (ฟูเออร์ 服餌) เป็นนิตย์ จนไม่ต้องต้องกินอาหารอีก (หลอดอาหารกลายเป็นกลม) เรียกว่า ตี้ (ซิง) เซียน (地(行)仙)" จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

4.เสินเซียน (神仙) เซียนเทพ ในขั้นการฝึกตนเป็นเซียนนี้ร่างกายจะเปลี่ยนเป็นไอ และสามารถแปลงร่างเป็นสิ่งใดก็ได้ ยังอาศัยอยู่ในโลกเพื่อสอนเต๋าแก่มนุษย์ อาศัยในโลกวิญญาณ เมื่อสั่งสมบุญจนเพียงพอคือได้ไปโปรดสัตว์ช่วยเหลือชาวบ้าน ก็จะได้รับอาณัติสวรรค์ให้เลื่อนขั้นไปอยู่บนสวรรค์ เปรียบได้กับเทพชั้นรอง

💥โดยคัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) ต้นฉบับพุทธศาสนามหายานกล่าวถึงแนวทางคำสอนของลัทธิเต๋าที่กล่าวถึงลักษณะของเซียนเพิ่มเติมก่อนถึงขั้นเทียนเซียนว่า



阿難。復有從人。不依正覺修三摩地。別修妄念。存想固形。遊于山林人不及處。有十種仙。
(ดูก่อน) อานนท์ มีสรรพสัตว์จำนวนมาก แทนที่จะบำเพ็ญภาวนาสัมมาทิฏฐิแห่งโพธิปัญญาการบรรลุธรรมที่ถูกต้อง แต่ปฏิบัติ (อมตะ) ผิด ๆ และตามความคิดผิด ๆ นั้น ย่อมรักษาทัศนะและกายทั้งหลายของพวกเขาไว้ ย่อมชอบอยู่ตามภูเขา อยู่ในป่าและสถานที่ที่ไม่เอื้ออำนวย เซียน (ฤๅษี) เหล่านี้มีสิบจำพวก จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16
  
4.1 เฟ (ซิง) เซียน (飛(行)仙 "เซียนบินได้") – เซียนผู้สร้างพลังฉี (ปราณทิพย์) จากการกินสมุนไพรและพืชวิเศษบางชนิด
堅固草木而不休息。藥道圓成。名飛行仙。
"เสพสมุนไพร พืช และยาวิเศษเป็นนิตย์ ชื่อว่า เฟ (ซิง) เซียน (飛(行)仙 คือเซียนบินได้" จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

4.2 หยู่ (ซิง) เซียน (遊(行)仙 "เซียนอมตะสัญจร") – เซียนผู้ดูดซับพลังฉี จากแร่ธาตุ หินมีค่า และโลหะวิเศษ
堅固金石而不休息。化道圓成。名遊行仙。
"เสพ (พลังปราณทิพย์) จากหินวิเศษ จน (ตันเถียนแห่ง) เต๋ากลมมน เรียกว่า หยู่ (ซิง) เซียน (遊(行)仙 เซียนอมตะสัญจร" จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

    4.3 กง (ซิง) เซียน (空(行)仙 "เซียนแห่งความว่างเปล่า") – เซียนผู้ทำให้พลังฉีและแก่นแท้ (ตันเถียน) สมบูรณ์แบบโดยไม่หยุดนิ่ง ไม่ว่าจะเป็นตอนเคลื่อนไหวและนิ่งสงบ
堅固動止而不休息。氣精圓成。名空行仙。
" ขับเคลื่อน (พลังฉี) อย่างเป็นนิตย์ จนแก่นแท้ (ตันเถียน) แห่งพลังฉี (ปราณทิพย์) กลมมนบริสุทธิ์สมบูรณ์ ชื่อว่า กง (ซิง) เซียน (空(行)仙 เซียนแห่งความว่างเปล่า"  "จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

5.เทียนเซียน (天仙) เซียนสวรรค์ คือวิญญาณอมตะที่ถูกรับขึ้นสวรรค์ ในระยะแรกจะได้ปกครองน้ำ (ฝนในสวรรค์ ?) ต่อมาจะได้รับมอบหมายให้ปกครองโลกและสวรรค์ตามลำดับ สามารถท่องเที่ยวไปมาระหว่างโลกกับสวรรค์ได้ เปรียบได้กับเทพเทวดาชั้นสูง พระอรหันต์ หรือการบรรลุโมกษะในศาสนาพราหมณ์

堅固津液而不休息。潤德圓成。名天行仙。
"เสริมสร้างธาตุน้ำ (ของเหลว) ในร่างกายเป็นนิตย์ ได้รับคุณธรรมที่สมบูรณ์ ได้ชื่อว่า เทียน (ซิง) เซียน (天 (行) 仙) จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

    💥โดยคัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) ต้นฉบับพุทธศาสนามหายานกล่าวถึงแนวทางคำสอนของลัทธิเต๋าที่กล่าวถึงลักษณะของเซียนเพิ่มเติมต่อจากเทียนเซียนว่า





5.1 ทง (ซิง) เซียน (通(行)仙 "เซียนผู้ทะลุทะลวง") –เซียนที่ฝึกฝนการเสริมพลังของแก่นแท้ (ตันเถียน) ให้บริสุทธิ์อยู่เสมอ

堅固精色而不休息。吸粹圓成。名通行仙。
"กลั่น (รัศมี) สี (แห่งปราณทิพย์) เป็นนิตย์ จนดูดซับ (พลังปราณทิพย์) โดยสมบูรณ์ เรียกว่า ทง (ซิง) เซียน (通(行)仙 "เซียนผู้ทะลุทะลวง " จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

5.2 เต้า (ซิง) เซียน (道(行)仙"เซียนแห่งเต๋า") – เซียนที่บรรลุการอยู่เหนือว่า คาถา และรหัสลับ ทั้งปวง ไม่จำเป็นต้องใช้เวทย์ผ่านการท่องคาถาและยันต์ต่าง ๆ มีอำนาจทิพย์เป็นนิรันตร์

堅固咒禁而不休息。術法圓成。名道行仙。
"ฝึกพลังวิญญาณอยู่เป็นนิตย์ จนใช้เวทย์ได้สมบูรณ์แบบ ได้เชื่อว่า เต้า (ซิง) เซียน (道(行)仙 เซียนแห่งเต๋า"จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

5.3 เจ้า (ซิง) เซียน (照(行)仙 "เซียนผู้ส่องสว่าง") – เซียนผู้บรรลุถึงความมีชัยผ่านช่วงเวลาแห่งความคิดและความทรงจำที่คงที่เป็นนิรันตร์ ปราศจากความหลงลืม และระลึกชาติได้

堅固思念而不休息。思憶圓成。名照行仙。
"พิจารณาความคิดอย่างลึกซึ้งอยู่เป็นนิตย์ จนคิดต่าง ๆ ได้เต็มที่ (และสติปัญญา มั่นคงสมบูรณ์นิรันดร์) ได้ชื่อว่า เจ้า (ซิง) เซียน (照(行)仙 เซียนผู้ส่องสว่าง"" จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

5.4 จิง (ซิง) เซียน 精(行) 仙 "เซียนแก่นแท้วิญญาณ") – เซียนผู้เชี่ยวชาญต่อการควบคุมและตัดสิ่งเร้าและการตอบสนองต่อกามารมณ์

堅固交遘而不休息。感應圓成。名精行仙。
"ฝึกพลังหยินหยาง (จากหัวใจและไต?)ให้เป็นนิตย์  จนการตอบสนองสมบูรณ์ เรียกว่า จิง (ซิง) เซียน 精(行) 仙 เซียนแก่นแท้วิญญาณ" จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

หมายเหตุ: มีผู้อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับ หยินหยาง และหัวใจและไต ของจิง (ซิง) เซียน

5.5 เฉีย (ซิง) เซียน (絕(行)仙 "เซียนอมตะอย่างแท้จริง") – เซียนที่ "บรรลุโมกษะ" และความเป็นอมตะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบด้วยการเข้าสู่พลังธรรมชาติที่ผันแปรอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

堅固變化而不休息。覺悟圓成。名絕行仙
"ฝึกการผันแปร (พลังหยินหยาง) เป็นนิตย์  จนญาณหยั่งรู้ถึงความสมบูรณ์ (แห่งเซียน) เรียกว่า  เฉีย (ซิง) เซียน (絕(行) 仙 เซียนอมตะอย่างแท้จริง" จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

............................
阿難。是等皆於人中煉心。不修正覺。別得生理。壽千萬歲。休止深山或大海島。絕於人境。斯亦輪迴妄想流轉。不修三昧。報盡還來。散入諸趣。
(ดูก่อน) อานนท์ เซียน (ฤๅษี) เหล่านี้ตั้งจิตไว้แต่ไม่ทำบำเพ็ญโพธิปัญญาแห่งการบรรลุธรรมที่ถูกต้อง อยู่ได้เป็นพันปีหมื่นปี พวกเขาอาศัยอยู่บนภูเขาสูงหรือ (ทะเลทราย) เกาะ ที่ตัดการเชื่อมต่อทางโลกทั้งหมด ดินแดนของพวกเขายังคงอยู่ในกระแสสังสารวัฏแห่งความเห็นผิดๆ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่ปฏิบัติสัมมาทิฏฐิ เมื่อเพลิดเพลิน (กรรมดีที่เป็น) พรที่มีเงื่อนไขพวกเขาจะต้องกลับไปที่ (เบื้องล่าง) นี้คือยานพาหนะแห่งการดำรงอยู่ (ในโลกแห่งการเวียนว่ายตายเกิด) จาก คัมภีร์ ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र (大佛頂首楞嚴經) เล่ม 8 บทที่ 16

หมายเหตุ : ตามความเชื่อพุทธศาสนาแม้เซียนหรือฤๅษีจะบรรลุโมกษะแต่ก็ไม่บรรลุนิพพาน เป็นการข่มว่าพวกเซียน หรือฤๅษี นั้นมีความเห็นผิด และจุดหมายสูงสุดในศาสนาอื่น ไม่ทำให้หลุดพ้นจากสังสารวัฎอยู่ดี ไม่เหมือนนิพพานในทางพุทธศาสนา
...........................

大佛頂首楞嚴經, 卷八 【十六】
ต้าฟูติงโซวเหลงเหยียนจิง, ฉวนป๊า (สือลู่)

   💥ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र เล่มที่ 8 (16) กล่าวถึงเซียนในลัทธิเต๋าสิบประเภท "โยวสือจงเซียน" 有十種仙 (เชื่อว่าเป็นพระสูตรที่แต่งขึ้นใหม่ในจีน จึงได้รับอิทธิพลจากลัทธิขงจื้อและเต๋า โดยที่เนื้อหาบางส่วนมีที่มาจากคัมภีร์วัสตุ ตถาคครรภะ และธารณี เป็นต้น ต่อมาในสมัยจักรพรรดิเฉินหลงได้มีการแปลคัมภีร์นี้เป็น เป็นภาษาแมนจู, มองโกเลียและทิเบต) เทียบได้กับคัมภีร์วิสุทธิมรรคของพุทธศาสนาเถรวาท

阿難。復有從人。不依正覺修三摩地。別修妄念。存想固形。遊于山林人不及處。有十種仙。阿難。彼諸眾生。堅固服餌而不休息。食道圓成。名地行仙。堅固草木而不休息。藥道圓成。名飛行仙。堅固金石而不休息。化道圓成。名遊行仙。堅固動止而不休息。氣精圓成。名空行仙。堅固津液而不休息。潤德圓成。名天行仙。堅固精色而不休息。吸粹圓成。名通行仙。堅固咒禁而不休息。術法圓成。名道行仙。堅固思念而不休息。思憶圓成。名照行仙。堅固交遘而不休息。感應圓成。名精行仙。堅固變化而不休息。覺悟圓成。名絕行仙。阿難。是等皆於人中煉心。不修正覺。別得生理。壽千萬歲。休止深山或大海島。絕於人境。斯亦輪迴妄想流轉。不修三昧。報盡還來。散入諸趣。

   💥ศูรังคม สูตร เป็นคัมภีร์ที่ว่าด้วยเรื่องการทำสมาธิอย่างลึกซึ้ง มีนิทานต้นเรื่องว่า นางเทวทาสี หรือหญิงงามเมืองผู้หนึ่งเกิดหลงรักพระอานนท์จึงพยายามยั่วยวนให้พระอานนท์สึก พระอานนท์จึงทูลขอให้พระพุทธเจ้าสอนเรื่องการทำสมาธิเพื่อให้พ้นภัยจากสตรีดังกล่าว


นิทานต้นเรื่องศูรังคม สูตร ภาษาจีน และบทมนต์สันสกฤต

ศูรังคม สูตร शूरङ्गम सूत्र เล่มที่ 8 ภาษาจีน บทที่ 16 อยู่ท้ายวิดีโอรองบทสุดท้าย

คัมภีร์จงลฺหวี่ฉวนเต้าจี๋ (鐘呂傳道集) ของจงลฺหวี่ 

.......................................
ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง
1) ศูรังคม สูตร แปลภาษาอังกฤษ ของ Tripitaka Master Hsuan Hua เว็บไซต์ : http://www.cttbusa.org/shurangama1/shurangama_contents.asp.html [18/5/2565]
2) ศูรังคม สูตร แปลภาษาอังกฤษ ของ Upasaka Lu K’uan Yu (Charles Luk) ไฟล์พีดีเอฟ : http://www.buddhanet.net/pdf_file/surangama.pdf [18/5/2565]
3) ศูรังคม สูตร ภาษาจีน เล่ม 8 บทที่ 16 大佛頂首楞嚴經, 卷八 【十六】เว็บไซต์ : https://www.ibelief.cc/a/202106/76765.html [18/5/2565]

วันพุธที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2564

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโพธิสัตว์ทั้ง 4 ของจีน

 

ที่มา http://www.fengsuwang.com/minjian/minjian4555.asp

สถานที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นที่ประทับของพุทธศาสนาในประเทศจีนเป็น 4 ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ด้วย (เหมือนความเชื่อเรื่องพุทธบาท)

1.พระกษิติครรภโพธิสัตว์ 

    👼 พระกษิติครรภโพธิสัตว์ หรือ“ต้าหยวนตี้จั้งผู่ซ่า"  大願地藏菩萨 จุติเป็นเจ้าชายกิมเคียวกักจากชิลลา (ดินแดนโบราณของเกาหลี) มาสำเร็จเป็นโพธิสัตว์ในจีนแล้วประทับอยู่บนเขาจิ่วหัวซาน (九華山) หรือ หัวซาน  ในประเทศจีน




ที่มา https://news.un.org/zh/story/2019/04/1032711

     💥 อดีตชาติในชมพูทวีป (ตำนานอินเดีย)

ในอดีตชาติพระตี้จั้งเคยเกิดเป็นธิดาพราหมณ์ มีบิดาชื่อ "ชีรชิณณพราหมณ์" มารดาชื่อ "ยัฏฐีลีพราหมณี" โดยบิดาได้ถึงแก่กรรมก่อน นางพราหมณีจึงอยู่กับมารดา แต่นางยัฎฐีลี เป็นผู้ไม่ชื่อบุญบาปไม่เคยทำความดีตายไปตกนรก นางพราหมณีรูปจึงทำบุญถวายทานเป็นการใหญ่วันหนึ่งได้บำเพ็ญภาวนาจนถอดดวงวิญญาณไปท่องในนรกเพื่อตามหามารดา และได้เห็นภาพที่น่าสงสารของสัตว์นรกต่าง ๆ จนพบกับนายนิรยบาลตนหนึ่งได้แจ้งให้รู้ว่านางยัฎฐีลีผู้มารดาได้หลุดพ้นจากนรกด้วยกุศลที่นางได้ทำให้แล้ว นางพราหมณีดีใจจึงต้องปณิธานว่าจะโปรดสัตว์นรกให้หมด ด้วยกุศลผลบุญชาติต่อมาได้เกิดเป็นเทพบุตรในสวรรค์

     💥 ชาติต่อมาในตำนานเกาหลี และจีน

แต่ต่อมาท่านต้องการโปรดสัตว์นรกจึงจุติจากสวรรค์มาเป็นเจ้าชายกิมเคียวกัก (金喬覺) แห่งแคว้นชิลลาของประเทศเกาหลีในสมัยโบราณ ต่อมาท่านได้พบกับสุนัขขาวตัวหนึ่ง ซึ่งก็คือนางยัฎฐีลีกลับชาติมาเกิดจึงได้กลายเป็นเพื่อนกัน และเดินทางมาสู่จีนเลือกภูเขาจิ่วหัวซาน เป็นที่โพธิมณฑลบรรลุธรรมสำเร็จเป็นพระกษิติครรภโพธิสัตว์ หรือ ตี้จั้งผู่ซ่า ผู้โปรดสัตว์ในนรก ส่วนสุนัขขาวก็ได้สำเร็จธรรมได้กลายเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มีเขาหนึ่งเขางอกขึ้นที่กลางหน้าผาก มีร่างกายเป็นมังกร มีหัวเป็นเสือ มีเท้ากิเลน แต่หูยังคงเป็นหูสุนัข เป็นพาหนะของพระตี้จั้ง ชื่อ “ทีเทีย” หรือ “ตี้ทิง” 谛听 เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เขาเดียวในนรกที่มีญาณวิเศษรู้ทุกอย่างในโลกมนุษย์

    💥 วรรณคดีเรื่องไซอิ๋ว หรือ ซีโหยวจี ของจีน

ตอนนี้ลิงหกหูปลอมเป็นซุนหงอคงราชาวานร ก่อความวุ่นวายต่าง ๆ แม้แต่เจ้าแม่กวนอิมใช้ตาทิพย์พันตาก็แยกไม่ออก แต่ “ตี้ทิง”สัตว์ศักดิ์สิทธิ์พาหนะของพระตี้จั้งนี้สามารถแยกออกได้ทันทีแต่ว่ากลัวว่าลิงหกหูจะหนีไปเลยให้ ซุนหงอคงพาลิงหกหูไปหาพระยูไล (สัมโภคกายของพระศากยมุนี) ตัดสินจะได้จับลิงหกหูไว้ไม่ให้หนีไปได้

2.พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ 

    👼 อวตารเป็นเจ้าหญิงเมี่ยวซ่าน แล้วสำเร็จเป็น กวนซืออิมผู่ซ่า觀世音菩薩 ประทับอยู่บนเขาผู่ถัวซาน (普陀山




ที่มา http://www.zhoushan.cn/qdx/putuo/putuoshan/fengturenqing/201503/t20150330_706063.html

      💥 ในวรรณคดีเรื่องไซอิ๋วหรือซีโหยวจีพระแม่กวนอิมมีบทบาทอย่างมากในการช่วยเหลือและให้คำปรึกษากับพระถังซำจั้งในการเดินทางไปชมพูทวีป ส่วนในวรรณคดีจีนเรื่องห้องสิน หรือ เฟิงเฉินปัง  เจ้าแม่กวนอิม หรือ พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรเป็น 1 ใน 12 เซียนเทพของนักพรตเต๋าจากเขาคุณหลุนชื่อ "ฉือหังเต้าเหยิน" (慈航道人) มีอาวุธคือคนโฑหยกและกระจก ลงมาช่วยเจียงจื่อหยาทำลาย 10 ค่ายกลสังหารเซียนของมหาเทพเซียนทงเทียนเจี้ยวจู่ (ปรมาจารย์เซียนยุคที่สอง) ซึ่งฉือหังเต้าเหยินรับหน้าที่ทำลายค่ายกลหนึ่งและปราบเจ้าของค่ายกลได้สำเร็จ เซียนจินกวงที่เป็นลูกศิษย์ของทงเทียนเจี้ยวจู่ แล้วเซียนจินกวงก็กลับร่างกลายเป็นราชสีขนทอง ฉือหังเต้าเหยินก็เลยจับมาเป็นพาหนะ

3.พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ 

    👼 หรือ เหวินซูซือลีผู่ซ่า文殊師利菩薩  ประทับอยู่บนเขาอู่ไถซาน (五台山) หรือไถซาน




ที่มา https://www.sohu.com/a/446162751_120437799

     💥 ในวรรณคดีเรื่องไซอิ๋วหรือซีโหยวจี พระมัญชุศรี (เหวินซูซือลีผู่ซ่า 文殊師利菩薩 หรือบุ่งซู้ผ่อสัก 文殊菩薩) มีบทบาทในการส่งราชสีห์ขนสีฟ้า (獅猁怪 หรือ 青毛獅子) มาลงโทษพระราชาโอเกยก๊ก โดยราชสีห์ขนฟ้าได้แปลงมาเป็นจินเต้าหยินช่วยเรียกฝนให้เมืองโอเกยก๊ก (烏雞國) จนเป็นที่โปรดปราน วันหนึ่งได้หลอกผลักพระราชาตกไปตายในบ่อน้ำ แล้วแปลงเป็นพระราชาอยู่นาน 3 ปี ต่อมาวิญญาณของพระราชาก็ปรากฎในฝันของพระถัง และขอให้พระถังช่วยเหลือ เห้งเจียกับโป๊ยก่ายเลยช่วยดึงศพขึ้นมาจากบ่อนำ้ และใช้ยาวิเศษของ มหาเซียนเทพไท้เสียงเหล่าจุน เพื่อนำชีวิตของพระราชากลับคืนมา และเปิดเผยความจริง แต่ปีศาจกลับแปลงกลายเป็นพระถัง ทำให้มีพระถัง 2 คน เห้งเจียออกอุบายว่า ใครเป็นตัวจริงจะต้องร่ายมนตร์บีบศีรษะของเห้งเจียได้ เมื่อตัวปลอมทำไม่ได้ เห้งเจียก็เงื้อกระบองจะฟาด แต่พระโพธิสัตว์บุ่งซู้ผ่อสัก (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) ก็ปรากฏตัวขึ้น แล้วเล่าว่า “แท้จริงแล้วเป็นสิงโตนิลพาหนะของพระองค์เอง ที่พระองค์ส่งมาเพื่อลงโทษ พระราชา” ครั้งนี้จึงขอให้แล้วต่อกันไป แล้วคณะก็เดินทางต่อไป และตอนปราบที่ปราบสามปีศาจคือ พระยาราชสีห์ ชิงเหมา (青毛) พระยาช้าง หวงเหยา (黃牙) และพญาอินทร์ต้าเผิง (大鵬) แห่งภูเขาไซท่อซัว ณ ถ้ำ ไซท่อต๋อง โดยพระยาราชสีห์ก็เป็นพาหนะของพระบุนซู้ผู่ซ่า /เหวินผู่ซ่า พระมัญชุสีอีกเช่นกัน

    💥 ในห้องสิน เหวินชูก๋วงฝ่าเทียนจุน หรือบุนซูกงฮวดเทียนจุน (文殊廣法天尊) เป็น 1 ใน 12 เซียนแห่งเขาคุนหลุนผู้เป็นอาจารย์ของ จินจา หรือ กิมเฉีย (金吒) หรือ หลี่ฮู้กิมเฉี้ย (李府金吒) ลูกชายคนโตของลี่จิ้ง พี่ชายของนาจา นอกจากนี้ในตอนที่มหาเซียนเทพทงเทียนเจี้ยวจู่ (ปรมาจารย์แห่งยุคที่ 2) ลงมาตั้งค่ายกลสังหารเซียนสกัดทัพของเจียงจื่อหยา เหวินชูก๋วงฝ่าเทียนจุนท่านก็เป็น 1 ในนักพรต 12 ตนที่ลงมาช่วย ทำลายค่ายกลย่อยชื่อ “ค่ายหลอมจักรวาล” แล้วจับ "ฉิวโซ่เซียน" (ราชสีห์ขนนิลแปลง) ศิษย์ทงเทียนเจี้ยวจู่ที่ดูแลค่ายกลได้ หยวนสื่อเทียนจุน (ปรมาจารย์แห่งยุคที่ 1) ก็สบัดแส้ให้ฉิวโซ่เซียนกลับร่างเดิมเป็นราชสีห์ขนนิลแล้วมอบให้เป็นพาหนะของเหวินซูก๋วงฝ่าเทียนจุน

4.พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ 

   👼 หรือ ฝู่เสี้ยนผู่ซ่า  普賢菩薩  ประทับอยู่บนเขาเอ๋อเหมยซาน หรือง้อไบ๊ซาน (峨眉山) หรือ เขาง้อไบ๊

 




        💥 ในวรรณคดีเรื่องไซอิ๋ว หรือซีโหยวจีพระโพธิสัตว์ผู่เสี้ยนผู่ซ่า 普賢菩薩ปรากฎตัวครั้งแรกตอนทดสอบพระถังซัมจั๋งและลูกศิษย์หลังข้ามแม่น้ำหลิวซาเหอ (พร้อมกับเจ้าแม่กวนอิมและมัญชุศรี) และตอนปราบสามปีศาจ 1 ในสามปีศาจแห่งภูเขาไซท่อซัว ณ ถ้ำ ไซท่อต๋อง (พระยาราชสีห์ชิงเหมา พระยาช้างหวงเหยา และพญาอินทร์ต้าเผิง) คือ พระยาช้าง หวงเหยา (黃牙) หรือ หวงเหยาเหล่าเซียง (黃牙老象) ซึ่งเป็นพาหนะของผู่เสี้ยนผู่ซ่า หรือพระสมันตภัทรโพธิสัตว์ 
        💥 ในวรรณคดีเรื่องห้องสิน หรือเฟิงเฉินปัง 封神榜 มีเซียน 1 ใน 12 เซียนแห่งเขาคุนหลุนชื่อว่า 普賢真人 ฝู่เสียนเจิ้นเหยิน /เผาเหียนจินหยินนี้ก็คือ ผู่เสี้ยนผู่ซ่า / โผ่วเฮี้ยงผ่อสัก (普賢菩薩) หรือ พระสมันตภัทรมหาโพธิสัตว์ ผู้เป็นอาจารย์ของมู่จา หรือ บกเฉีย (木吒) หรือ ลี่ฮู้บกเฉี้ย (李府木吒 ลูกของลี่จิ้ง และเป็นพี่ชายคนรองของนาจา ) ฝู่เสียนเจิ้นเหยินเป็นผู้ช่วยเจียงจือหยาทำลายค่ายประหารเซียนของมหาเซียนเทพทงเทียนเจี้ยวจู่ (ปรมาจารย์แห่งยุคที่ 2) ที่มีศิษย์คือหลี่เหยาเซียน 灵牙仙 (อสูรช้างเผือกแปลง) ผู้ดูแลค่ายกลย่อยได้ แล้วหยวนสื่อเทียนจุน (ปรมาจารย์แห่งยุคที่ 1) ก็สบัดแส้ให้หลี่เหยาเซียนกลับร่างเดิมเป็นช้างเผือก แล้วมอบให้เป็นพาหนะของฝู่เสียนเจิ้นเหยิน (พระสมันตภัทรโพธิสัตว์)


......................................................


...........................

หมายเหตุ ในเรื่องไซอิ๋วคือสัมโภคกายของพระศากยมุนี ตามความเชื่อมหายานแม้ทรงปรินิพพานไปแล้วแต่สัมโภคกายยังดำรงอยู่ เพื่อฟังเสียงสวดมนต์ของสรรพสัตว์